رفـتـــی...
اماروز هایم بی تو ...دیگر شبی ندارند...مگر تو که هستی...
که اینگونه فلک را در مشت گرفته ای...
ببین...من شبم را گم کرده ام...میخواهم فریاد نبودنت را سر دهم...
اما بغضی میان چشمانم مانده است...
بگذار شب فرا رسد برایم...تا ببینی چه فریادهایی را بلدم...

صبـح تا نیمه شب منتظـرم... همه جـا مینـگرم...بغض را می بلعم...
گاه با ماه سخـن میگــویـم... گاه با رهگـذر خسته دلی...خبر ی میگیرم...
راستی گمشده ام کیست؟ در کجا میروید...نفسی ست یا که گلیست...
یا که مثل یه پرنده است...در پی مشتی دان...از بر بام کسی...
بر لب بام دگر میخواند...

وقتی خبری ازت ندارم...دنیا را گم میکنم...
نفس کشیدن را فراموش می کنم...قلبم می ایستد...
اما وقتی زنگ میزنی...
دنیا یم پر شور می شود...از شوق صدایت ...
پرواز میکنم میان ستاره ها...گویی صدایت ترنم زندگی من است...
پس لطفا جوابم رو بده لعنتی...

وقتی دلتنگ می شوم...بگو به آسمانت ساکت باشد...
حرفی نزند میان حرفهایم...اشکی نریزد در لا به لای اشکهایم...
بغضش را رها نکند...در حوالی بغض من...
میخواهم امشب...یه دل سیر فریاد بزنم...و اشک بریزم در آسمان دلتنگیهایم...

وقتی نیستی...دنیام میشه تاریک و تیره ...داره قلبم بی تو می میره...
باز امشب حس کردم اینجایی... گریه هر شبم شده تنهایی...

وقتی از کنارم گذشتی...جواسم پرت شد...
چشمانم مات...لبانم بی حس...قلبم ایستاد...
تو چه می کنی با من ؟بازیم میدهی...یا اینکه عاشقم میکنی...
وقتی از کنارم میگذری...حواسم را پرت نکن...قلبم را با خودت ببر...

تو گاه سکوت می شوی میان کلامم...
هستی... اما دیده نمی شوی...
شاید تو …
فریادی میان بغض خسته ام...
نیستی ...اما تو را نفس می کشم...
گاه تو را می شود دید...
بی آنکه ...چشم بگشایم...
تو که هستی...چه هستی...میان خاطراتم چه می کنی؟

بیا نزدیک خاطراتم بایست...
آنقدر نزدیک شو...تا بوی نفسهایت را حس کنم...
ﺗﺎ ﺑـــﻮﯼ ﻋﻄﺮ ﺗﻦت ﺑﭙﯿﭽﺪ در مشامم...
بیا ...باز هم نزدیک تر...میخواهم گرمی آفتاب را بر تن یخ زده ام حس کنم...
باز هم نزدیک تر بیا...میخواهم همه را یکجا داشته باشم...
ستاره...ماه...آسمان...دنیا...همه هستی را...
دیگر بس است...نزدیک نشو...تو میان قلب تب دارم چه میکنی...
که صدای غم دار قلبم ... شقایقها را به گریه وا داشته...

وقتی داشت می رفت...لبخندی بر لب داشت...
و گفت...عشق تو طعم کشک رو میداد...گاه ترش بود و گاهی شور...
رفت و پشت سرش را هم نگاه نکرد...
امشب دارم به افتخار ش...شراب مینوشم...تلخ تلخ...تند تند...تیز تیز...تا گلویم طعم عشق را بگیرد...اما پر شدم از بغض...پاهایم میلرزند...دستانم به رعشه افتاده...
چشمانم خمار شده اند انگار...بیقرار شده ام برایت...
حال برمیگردی ؟؟؟

ببین...واژه های چشمانت... قافیه از شعر هایم را میدزدند...
وقتی به چشمانت می نگرم...غزل هایم گل می کنند بر لبانت...
همیشه پیدا می شوی...در لا به لای خاطراتم...
اما وقتی نیستی ...
قلم در دستم می لرزد...هر چه مینویسم...
فقط نام توست...