یعضی وقتا...
از دنیای برفی بیزار میشم...
آنقدر که خسته می شوم از صدای بغض آسمان...
دیگر می خواهم...
دنیا را خط خطی کنم ...خاطره ها را پاک کنم...
برای خودم دنیایی بسازم پر از گل...گلهایش یاس باشد و رازقی...
دیگر می خواهم شقایقی نباشد در دنیایم...

اکنون...
کجایی...چه میکنی...هنوز مرا یادت هست؟
من که ...
هنوز تو را هر شب زنده می کنم...
و دوباره سپیده میمیری در نگاهم...

گاهی نیاز داری به یک آغوش مهربان...که تو را مست کند از عشق...
در اوج غم و اندوه...سیرابت کند از شوق و سرور...
و نگاه کنه توی چشمات...و بگه تنها آغوشت جای امن من است...

نمیدانم... در کدامین جای این عالم تو را جای گذاشتم...
تو رفتی...یا اینکه من تو را گم کرده ام...نمیدانم...
در کجای این آسمان پنهان شده ای...
لعنتی...بیا دارم خودم را هم گم می کنم...

آهـــای غــريـبه…؟ کنــارش مــي نــشيـنی ودستانش را گرم می کنی...
بــا چــند جمله عاشقش می کنی...و نگاهش را می دزدی از خرابه نگاهم...
راستی من هم مثل تو ...روزی غریبه اش بودم...
مثل تو ...برایش زیر باران چتر می شدم...
مثل تو...برایش از شقایقها می گفتم...
اما...مثل تو نبودم غریبه...
چون اون تنها عشق من بود...
چون نفسم به نفسش بند بود...
چون...اون همه زندگی من بود...
غریبه...مبارکت باشد...هر آنچه در او می بینی...
که هر چه هست...همه زندگی من است...

میخواهم تا بیكران خیال ...باعشقت سفر کنم... 
به دنبال واژه ای هستم...که نگاهت را به میهمانی چشمهایم دعوت کنم...
و تو همچنان در نگاه عاشقم...برقصانی شقایقها را...
. من بنوازم برایت...از عاشقانه هایم...

ببین...من هنوز خوابت را می بینم...
هنوز گاهی یواشکی می بوسم لبانت را...
هنوز با تو در کنار ساحل قدم می زنم...
هنوز یواشکی خودم را گول می زنم...
که تو داری برایم آواز میخوانی...

من اینجانشسته ام...... درکنار همین رویاهای ناتمام...
به انتظار آمدنت...ذوق کرده ام فراوان...
می آیی...
یا اینکه بغض کنم...و برم به جهنم...

شاید تو…
فریاد سکوت خسته من باشی...
تو را نمی بینم...اما میان نوشته هایم احساست می کنم...
شاید تو ….
فریاد قلبم باشی...
که هر سپیده می آیی...و تا شامگاه تو را نفس می کشم...
شاید تو...شاید تو...باز هم شاید تو...

خوابیدن میان آغوشت...
و برخواستن در میان چشمانت...
دیدن لبخند ت...
و نوارش گیسوانت...
سرت را میان آغوشم پنهان کردن...
و دزدکی گریستن...و از شب گله کردن...
و از رویاهای غریبی گفتن...
و رفتن و رفتن...