می آیی جایمان را با هم عوض کنیم ؟ فقط برای چند ساعت ... 
میخوام بدونم اونقدر که من بیقرار تو ام...
تو هم گاهی به فکر من هستی؟

آه از این همه لبخندزیبا... که نمی شود فراموش کرد نگاهت را...ذلالی چشمانت آزارم میدهد...دل به رویاهایت بسته ام ...اما تو چه می کنی با من ؟کمی اخم کن...کمی با تنفر نگاهم کن...تا کمی ارام گیرد قلبم...

گاه در خلوت نگاهم بادی می وزد... و تو چشمانت را می بندی...
موهایت پریشان می شود...و تبسم لبانت غنچه می کند در نگاهم...
آنگاه می بینی...که شور و نشاط...و عشق رادر من...ببین دلم تنگ نیست...
فقط کمی هوا ی دلم بارانیست...

دلتنگی یعنی... که ببینی یک متر ازت فاصله داره...
اما دستت بهش نمی رسه...حتی نمیتونی یه لحظه هم صورتشون ببینی...
واز طرفی دیگه...کسی جز اون شخص توی قلبت نیست...
اونوقت باید چه کرد...با این زندگی لعنتی...

وقتی درد دل می کنــم...بی تابی هایم را...
دردهـایــم را ...بیخوابی شب را ...و اشکهایم را...
می گویم تا کمی آرام شود روانم...
اما تو...همان گفته هایم را...برایم دوباره به تصویر می کشانی...
تا دوباره مرا برنجانی...میبری مرا و درخت خشک را نشانم می دهی...
و من گنجشک یخ زده را ...می بینم که چه میلرزد...و برایم جیک جیک میکند...
تا کمی حواسم از تو پرت شود...و بیشتر از این در گرداب گفته هایت گم نشوم...

کاش می شد...کوچه ها را بلد شد...
خیابانها را شمرد ...و گلها را شناخت...
کاش می شد...جایی نشست...و ستاره ها را دید...
ماه را دعوت کرد...ویه میهمانی آسمانی گرفت...
کاش می شد...کاش ها را برداشت...و ریخت توی جوی آب...
و هر چه دلمان دوست داشت...همان لحظه اتفاق افتاد...

بیا...خودت به سادگی بیا...
تا من خزان کوچه ها را...بهاری کنم برایت...
پر از جوانه می شود لبانم...وقتی بهانه لبخند تو را می گیرم...

ببین...دارم از تمامی خاطراتت فاصله میگیرم...نمی دانم همه را پشت سر گذاشتم...
یا اینکه آنها دارند فراموشم می کنند...
باور می کنی...نامت را هم دیگر نمی دانم چیست...

فقط دعا می کنم...
وقتی پیدایت کردم ...
زل بزنم در چشم هایت ...و بگویم عزیزِ تر از جانم...
از تو گذشتن برایم سخت است...مثلِ لحظه ی جان دادن است برایم...
پس برگرد...اینبار اگر خواستی بروی...با هم می رویم...تا من در غربت نگاهت اسیر نمانم...
حال می آیی؟

هر شب ...در همان جای همیشگی...
شاممان را با هم می خوریم...
کمی قدم می زنیم...از گذشته می گویم برایت...
و تو فقط به حرفهایم گوش می دهی... و سری تکان می دهی...
هنوز نرفته است...این خاطره وفادار مانده است...