خیس شده ام از دلتنگیها ی تو و این زندگی...
دیگر خاطراتت تنم را نوازش نمی کنند...
دیگر باران بوی عشق نمی دهد... 
چشمهایم...در انتظار تو...وآسمان در انتظار بیقراریهایم مانده اند...
که من بنالم از غریبی ...و تو آنجا جا خوش کرده ای با خدای خودت...

هنوز هیچ غلطی نکرده ام...می بینی؟
در نبودنت هنوز نفس می کشم...
هنوز بی تو شبها در خیابانهای عاشقی قدم می زنم...
هنوز هم خاطراتت را برای اتاق ورق می زنم...
ببین من هنوز زنده ام...و دارم بیادت می نویسم...
اما تو در این مدت چه کرده ای...
یک جا خوابیده ای و ...داری به من و کارهایم میخندی؟
یا اینکه تو هم مثل منی...بیاد منی و داری از من می نویسی؟

گاه دلم هوای تو را می کند...
هوای چشمهایت...خنده های زیبایت...و نفسهایت...
کفشهایم را پا می کنم...می آیم بسویت...بی آنکه فکر کنم تو کجایی...
با شوق بسویت گام بر می دارم...تا اینکه به تو می رسم...
تازه می فهمم که تو کجا و من کجا...
تو الان داری با هور و پری در باغ بهشت خوش می گذرانی...
و من در لا به لای خاطراتت دارم اشک می ریزم...

کجا بجویمت...ای گم گشته از نظرم...
یه وقـتایی جـز بـه بـودنــت دلـم رضـایـت نـمی دهــد ...
اون وقت دگرگون می شود نگاهم...قلبم از سینه بیرون میجهد از درد...
وقتی دلم هوای تو را می کند...از کجا بجویمت ...ای فرشته خیال من...

نوازشم کن...
در تلاتم خاطره ها...
فرقی‌ نمی‌‌کند کجاو چطور...
تو فقط نوازش کن زیبا ترین خاطراتم را...

وقتی به تو فکر میکنم...
باران می بارد ...و آسمان لبخند می زند...
و من هم روی قطره های باران مینویسم دوستت دارم...
آنگاه لبانت را با نفسهایم باز می کنم...و تو بگویی عشق من تویی...

برگرد عشقم...
مرا جا گذاشتی...
نمیخواهم عمری به امید آمدنت... اینجا بنشینم...و روزها را بشمرم...

ببین...فقط سرنوشت من و تو به پایان رسیده...
هیچ اتفاق خاص دیگری نیست...اما من هنوز در خیال چشمان دلربایت مانده ام...
می بینی...تو که نیستی...
اما در نبودنت...فقط از تو و عشقت می نویسم...
لعنتی ...تو تنها عشق منی ...من هنوز در گیر نفسهایت هستم...
که جان و روحم را جلا می دهد...در نبودنت...روزها را می شمارم...
مثل زندانی که...می شمارد روز آزادی را...

میخواهم تمام بی وفائیهایت را بشمرم...میخواهم نگاه سردت را عاشقانه ورق بزنم...میخواهم نسیم عشق را پر پر کنم در نگاهت...تا هر وقت چشم گشودی ...
مرا ببینی در کنار امواج خروشان گیسوانت...

وفتی مینویسم برای تو ... وبدون حضور تو ...
با دلی تنها و نگاهی پریشان...
با هزار آه و با نگاهی بغض آلود... و به این فاصله کوتاه بین من و تو...
دلم می گیرد...به این شب ها ی بغض آلودقسم...با این کاغذ های بی خط و نشان...
فقط می شود از دلتنگی نوشت...
مینویسم ای معشوقه جانسوز...ای قبله گاه عشق من...
تو تنها عشق منی...تو تنها راز عاشقی قلب منی...خیالت را از من مگیر... میخواهم نقش کنم
چشمهایت را در آسمان ...در هوای رویاهایت زندگی می کنم...
رنگ چشمانت را در بهار عشق ترسیم خواهم کرد....ای فرشته آسمانی من...