انگار همین دیروز بود...تولد 21سالگی تو...
همان پلاک با نام روزبه...که به گردنت چه زیبا بود...
اما من...چقدر کوچک و نَحیف شده ام...
کاش بودی عشقم...حال بی تو تک و تنها...چگونه با امروز کنار بیایم...
اولین تولدی که بی تو باید سر کنم...امروز هیچ چیز سر جای خودش نیست...
حتی قلب و مغزم...که دارم به خودم لعن و نفرین میفرستم...
وقتی دلم تنگ می شود...میخواهم زمین و زمان را بهم بدوزم!
وقتی یادت می کنم که چگونه شمع ها را فوت می کردی...
بغض چنگ می اندازد به گلویم... و نفس کشیدن را سخت می کندبرایم...
تولدت مبارک هستی من...