|
|
|
نوشته شده در دوشنبه 01 دی 1393
بازدید : 456
نویسنده : rozbeh92
|
|
دستانش داشت مثل بید میلرزید...
رنگش پریده بود...بغضش را داشت غورت میداد...
عابرین با شتاب از کنارش میگذشتند...
بی آنکه بهش توجهی کنند...
دخترک با اندوه ... زیر چشمی همه را می پایید...
وسپس بی تردید ...رفت کنار خانه قدیمی ...که پنجره ای چوبی داشت نشست...
انگاه شروع کرد به شمارش...یک...دو...سه...چهار...تا 100ادامه داد...
آنگاه صدای ترکیدن بغض ابری سرگردان...دوباره او را سر جایش میخ کوب کرد...
من هم سرگردان از دیارم...آمدم تا که رسیدم نزدیک همان خانه...
چشم در چشم ...نفس در نفس...بغض در بغض...
نگاه معصومش چه زیبا بود...نفسهایش بوی عطر یاسها را میداد...
دستم را بسویش دراز کردم...دستم را بگرفت...مست مست...
نگاهمان به آسمان...قلبهایمان پریشان...
سر به شانه ام گذاشت...آرام و بیقرار حرکت کردیم...
آسمان راه را برایمان میشست...و بغض خسته ما میترکید و میترکید...
وسط گریه هایمان...شاد بودیم...اما اشک امان از ما بریده بود...
|
|
|
عضو شوید
عضویت سریع
آمار مطالب
آمار بازدید
