آنگاه که قلبم را به تو هدیه کردم...آنوقت که گره زدم نگاهم را به چشمانت...
آن روزی که تو شدی همه وجودم...پس تو چه کردی با من؟
قلبم را برده ای با خود...نگاهم را در نگاه ماه بسته ای...
همه هستی ام را به باد داده ای؟ هان ...چرا؟
مگر نه اینکه من عشقت بودم...مگر نه اینکه من زندگیت بودم...
چه شد آن همه حرفهای عاشقانه که می زدی...
حالا مرا گذاشته ای کنار برکه ای خشک که چه کنم...
بی تو چگونه زندگی کنم...با خود چه فکر کردی....
که اینگونه رهایم کردی...در این دنیای گرگ صفت...